در بعضی از بیماران بسته به طرح درمان خاص آن بیمار، لازم است که قبل از چسباندن نگینهای فلزی (براکت) روی دندانها، چند عدد نوار حلقوی فلزی به نام بند(Band) روی دندانهای عقب قرار گیرد. این بندهای فلزی مانند حلقه ای دندان را در بر میگیرد، بنابراین لازم است قبل از قرار دادن آنها فضای کافی بین دندانها ایجاد شود تا بتوان این بندها را دور دندان قرار داد.


برای ایجاد فضای لازم جهت گذاشتن بند در اطراف دندان ، از یکسری حلقه های لاستیکی رنگی به نام separator elastic استفاده میشود. این حلقه ها باید به مدت هفت الی ده روز ، سالم و بدون نقص در دهان شما باقی بمانند تا ارتودونتیست بتواند پس از این مدت در فضای به دست آمده از این لاستیکها، بندها را قرار دهد.


مراقبت های لازم برای باقی ماندن این لاستیکها در اطراف دندان در این مدت به قرار زیر است :
۱- مادامی که این جداکننده ها در دهان شما قرار دارند ، از خوردن غذاهای چسبناک مانند آدامس و شکلات بپرهیزید چون این خوراکیها میتوانند لاستیکها را از جای خود خارج سازند. همچنین خوردن غذاهای سفت و سخت مانند ته دیگ نیز میتواند به این جداکننده ها آسیب رسانده و آنها را پاره کند.
۲- در روزهای اول بعد از گذاشتن این لاستیکها ممکن است کل دندانهای آن فک حساس شوند که این حالت طبیعی است و بعد از روز دوم و سوم از بین میرود در صورتی که این حساسیت مخصوصا در روزهای اول برای شما غیر قابل تحمل بود میتوانید از مسکن های ساده مانند استامینوفن یا پروفن استفاده کنید.
۳- در طول این مدت ، بهداشت کامل دهان را باید رعایت نمایید و همه دهان را کامل مسواک بزنید. فقط محل جداکننده ها را با دقت بیشتر و آرامتر و به صورت دورانی مسواک بزنید تا از محل خود خارج نشوند. نخ دندان نیز بین همه دندانها استفاده شود غیر از محل حلقه های جداکننده. همه تلاش خود را بکنید که در طول این یک هفته حلقه ها در محل خود باقی بمانند تا نیاز به گذاشتن دوباره آنها نباشد. اگر به هر دلیلی این حلقه ها پاره شده یا از جایشان خارج شوند باید در اولین فرصت به ارتودنتیست خود مراجعه نمایید تا مجددا آنها را سر جای خود قرار دهد. لازم به ذکر است که درآمدن یا پاره شدن جدا کننده ها میتواند گذاشتن بندها را به تعویق بیاندازد و مشکلاتی را برای بیمار و ارتودنتیست خود فراهم کند.
در روزهای اول درمان ارتودنسی، بند، سیم و براکتهای ارتودنسی می توانند باعث آزردگی مخاط گونه، لب یا زبان شوند. برای این منظور موم ارتودنسی جهت کاهش فشار ناشی از وسایل ارتودنسی به مخاط دهان و جلوگیری از برخورد لبه های تیز سیم ارتودنسی توصیه می شود.



- مقدمه
-
در بعضی از بیماران بسته به طرح درمان خاص آن بیمار، لازم است که قبل از چسباندن نگینهای فلزی (براکت) روی دندانها، چند عدد نوار حلقوی فلزی به نام بند(Band) روی دندانهای عقب قرار گیرد. این بندهای فلزی مانند حلقه ای دندان را در بر میگیرد، بنابراین لازم است قبل از قرار دادن آنها فضای کافی بین دندانها ایجاد شود تا بتوان این بندها را دور دندان قرار داد.


- جداکننده ها
-
برای ایجاد فضای لازم جهت گذاشتن بند در اطراف دندان ، از یکسری حلقه های لاستیکی رنگی به نام separator elastic استفاده میشود. این حلقه ها باید به مدت هفت الی ده روز ، سالم و بدون نقص در دهان شما باقی بمانند تا ارتودونتیست بتواند پس از این مدت در فضای به دست آمده از این لاستیکها، بندها را قرار دهد.


- مراقبتهای لازم
-
مراقبت های لازم برای باقی ماندن این لاستیکها در اطراف دندان در این مدت به قرار زیر است :
۱- مادامی که این جداکننده ها در دهان شما قرار دارند ، از خوردن غذاهای چسبناک مانند آدامس و شکلات بپرهیزید چون این خوراکیها میتوانند لاستیکها را از جای خود خارج سازند. همچنین خوردن غذاهای سفت و سخت مانند ته دیگ نیز میتواند به این جداکننده ها آسیب رسانده و آنها را پاره کند.
۲- در روزهای اول بعد از گذاشتن این لاستیکها ممکن است کل دندانهای آن فک حساس شوند که این حالت طبیعی است و بعد از روز دوم و سوم از بین میرود در صورتی که این حساسیت مخصوصا در روزهای اول برای شما غیر قابل تحمل بود میتوانید از مسکن های ساده مانند استامینوفن یا پروفن استفاده کنید.
۳- در طول این مدت ، بهداشت کامل دهان را باید رعایت نمایید و همه دهان را کامل مسواک بزنید. فقط محل جداکننده ها را با دقت بیشتر و آرامتر و به صورت دورانی مسواک بزنید تا از محل خود خارج نشوند. نخ دندان نیز بین همه دندانها استفاده شود غیر از محل حلقه های جداکننده. همه تلاش خود را بکنید که در طول این یک هفته حلقه ها در محل خود باقی بمانند تا نیاز به گذاشتن دوباره آنها نباشد. اگر به هر دلیلی این حلقه ها پاره شده یا از جایشان خارج شوند باید در اولین فرصت به ارتودنتیست خود مراجعه نمایید تا مجددا آنها را سر جای خود قرار دهد. لازم به ذکر است که درآمدن یا پاره شدن جدا کننده ها میتواند گذاشتن بندها را به تعویق بیاندازد و مشکلاتی را برای بیمار و ارتودنتیست خود فراهم کند.
- موم ارتودنسی
-
در روزهای اول درمان ارتودنسی، بند، سیم و براکتهای ارتودنسی می توانند باعث آزردگی مخاط گونه، لب یا زبان شوند. برای این منظور موم ارتودنسی جهت کاهش فشار ناشی از وسایل ارتودنسی به مخاط دهان و جلوگیری از برخورد لبه های تیز سیم ارتودنسی توصیه می شود.




