دندان مصنوعی از جنس سرامیک و یا چینی بوده ، به عنوان جایگزینی برای دندان های کشیده شده یا از دست رفته استفاده می شود. از نظر دندانپزشکی حفظ نمودن تعدادی از دندان های طبیعی نسبت به از دست دادن کامل آنها و استفاده از دندان مصنوعی ، دارای ارزش بیشتری است . دندان مصنوعی چنانچه برای تمام دندانهای یک فک استفاده شود، کامل یا دست دندان نامیده می شود و از سویی اگر برای جایگزینی تعداد کمتری از دندانها استفاده گردد غالبا با عنوان پروتزهای متحرک یا ثابت شناخته می شود.

اغلب با نام بریج دندانی شناخته می شوند بریجها در محل خود محکم می شوند و از نظر ظاهری شبیه دندانهای طبیعی هستند. بریجها از نظر هزینه نسبت به دندان مصنوعی گرانتر بوده برای استقرار نیاز به داشتن دندان سالم در همسایگی خود دارد. بریجها به چند روش ساخته می شوند برخی از جنس چینی هستند و برخی دیگر دارای پوشش چینی برروی چارچوب طلا میباشند.

یک چارچوب فلزی همراه با دندانهای مصنوعی و ناحیه لثه پلاستیکی می باشد. این نوع دندان مصنوعی دارای گیره فلزی برای محکم شدن در محل استقرارش بوده ، براحتی می تواند جدا شده ، تمیز گردد.

اغلب زمانی که دندان مصنوعی ساخته می شود ، یک یا چند دندان طبیعی هنوز قابل استفاده هستند . در این مواقع دندان های طبیعی حفظ شده ، دندان مصنوعی بر روی آن سوار می شود. برای این منظور لازم است که دندان های طبیعی کوتاهتر شوند . این مدل از دندان مصنوعی اوردنچر نامیده می شود . دندانپزشکان مایلند ، در صورت امکان دندان طبیعی را حفظ نموده ، از اوردنچر ، برای جایگزینی سایر دندان ها استفاده نمایند.

این کار دارای مزایای زیر می باشد:

• دندان های طبیعی به حفظ استخوان فک کمک می کنند.
• دندان های طبیعی ، کمی از فشار جویدن غذاها را تحمل می کنند.
• وجود دندان های طبیعی باعث استحکام بیشتر دندان مصنوعی و کم کردن لقی آن می شود و احساس بهتری در فرد ایجاد می کند.
• استفاده از دندان مصنوعی در این حالت سهولت بیشتری خواهد داشت.

معمولا نگه داشتن دندان مصنوعی در فک پائین ، کمی دشوارتر از فک بالاست. لذا در مورد فک پائین نگه داشتن دندان طبیعی می تواند بسیار مفید باشد. البته لازم به ذکر است اوردنچر می تواند بر روی ایمپلنت دندانی سوار گردد . در این حالت، ایمپلنت به عنوان ریشه مصنوعی عمل می کند .

دندان مصنوعی ممکن است به صورت کامل بر روی لثه فک پائین یا بالا قرار گیرد . دندان مصنوعی کامل ، به صورت سفارشی و پس از انجام قالب گیری برای هر بیمار ساخته می شود . فرآیند کار نیاز به چندین وقت ملاقات دارد. در اولین مرحله دندانپزشک از دهان بیمار قالب می گیرد و در مرحله آخر ، رنگ دندان ها به کمک بیمار مشخص می گردد. یادگیری جویدن غذاها با دندان مصنوعی نیاز به تحمل و تمرین دارد . در مقایسه با دندان های طبیعی ، غذا باید به قطعات کوچکتری تقسیم گردد . باید دقت نمود هنوز بسیاری از بیماران از درد دندان مصنوعی ناراحت هستند، مخصوصا بیمارانی که در فک پایین دارای دست دندان هستند. محدودیت های دیگری نیز وجود دارند که دست دندان مصنوعی را به عنوان یک راه حل ضعیف برای مشکل بی دندانی تبدیل نموده است.

معمولا چندین وقت ملاقات برای اتمام درمان لازم است . اولین جلسه به عنوان وقت معاینه است که دندانپزشک، استفاده از دندان مصنوعی را تجویز می نماید. در ادامه ، ابتدا دندان ها کشیده می شود. بعد از کشیدن دندان ، برای بهبود لثه ممکن است ۴ هفته یا بیشتر زمان لازم باشد . در این حالت بیمار ، از دندان مصنوعی فوری یا موقتی استفاده می نماید تا بتواند به کمک آن غذا بخورد و صحبت کند. سپس دندانپزشک بعد از بهبودی لثه از دهان بیمار قالب گیری می نماید. در این مرحله برای اینکه دندان های جدید شبیه دندان های طبیعی به نظر برسد ، بهتر است بیمار عکسی از لبخند خود را به دندانپزشک ارائه دهد. این عکس کمک می نماید که رنگ دندان مناسب برای دندان مصنوعی انتخاب شود . بعد از ارسال قالب دهان بیمار به لابراتوار ، دندان مصنوعی مطلوب ساخته شده ، در آخرین جلسات ملاقات ، دندان مصنوعی در دهان بیمار قرار می گیرد و مشکلات جزئی آن برطرف می گردد. سپس دندانپزشک دستورات لازم درباره حفظ بهداشت دهان دندان مصنوعی، لثه و چگونگی جویدن غذا را به بیمار آموزش می دهد . طی جلسات بعدی ، مشکلات جزئی به صورت کامل توسط دندانپزشک رفع می گردد، تا دندان مصنوعی به صورت کامل و درست در دهان مستقر شود.