وجود هر ۴ عامل باکتری ، ماده مورد نیاز باکتریها مواد قندی)، زمان کافی و ساختمان دندان برای ایجاد پوسیدگی ، موثر است. این ۴ عامل با یکدیگر چرخه ایجاد پوسیدگی را تشکیل می دهند. باکتریهای موجود در دهان ، در محل های امن و دور از حرکت مسواک و نخ دندان رشد و تکثیر پیدا کرده و مواد غذایی مورد نیاز را از محیط دهان جذب نموده و با فرصت کافی که در اختیار آنها قرار داده شده است اسید ترشح کرده و این اسید نیز در مجاورت مینای دندان باعث آزاد شدن مواد معدنی مینا و ضعیف شدن آن می شوند .
با حل شدن مینا که سخت ترین ماده موجود در بدن است، پوسیدگی به بخش دوم دندان یعنی عاج می رسد. در این مرحله دردهای تحریکی دندان بروز می کند ، که نمونه آن تحریک با شیرینی با آب سرد است . با توجه به اینکه سختی عاج كمتر از مینا است، پوسیدگیدر آن به سرعت پیشرفت می نماید . و به بخش مرکزی دندان که حاوی عروق و اعصاب دندان است می رسد. دردهای شدید دندانی هنگامی بروز می کند که پوسیدگی تا نزدیکیهای بافت مرکزی در عاج پیشرفت نموده باشد. در صورتی که مداخله ای انجام نشود ، ترشحات میکروب ها از طریق بافت مرکز دندان به نوک ریشه منتقل شده و باعث بروز آبسه های دندانی و تورم می شوند، نتیجه این فرآیند، خورده شدن استخوان اطراف ریشه و نفوذ ترشحات میکروبی و التهاب در بافت های نرم اطراف ریشه می باشد .
بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندانها، کم کردن میزان پلاکها و باکتریهای داخل دهان می باشد. بعد از خوردن غذا ، داخل دهان کمی خاصیت اسیدی پیدا می کند ، این محیط اسیدی ، سرعت پوسیده شدن دندانها را افزایش می دهد. برای کنترل پوسیدگی و پیشگیری از آن لازم است روشهای رعایت بهداشت دهان و دندان و کنترل رژیم غذایی به صورت کامل رعایت شوند. برای آشنایی با این روشها به قسمت مراقبتها (روش های پیشگیری) در همین لوح مراجعه نمائید.
استانداردترین روش درمان پوسیدگی ، برداشتن آنها و پرکردن دندان با مواد پرکردگی مخصوص نظیر آمالگام و مواد کامپوزیتی می باشد. آمالگام مواد نقره ای رنگ و از جنس آلیاژ نقره همراه با سایر فلزات نظیر مس می باشد. مواد کامپوزیتی ظاهر بهتری دارند زیرا همرنگ دندان هستند. چنانچه حجم پوسیدگی زیاد باشد، ممکن است قسمتهای باقیمانده از دندان توانایی نگهداری مواد پرکردگی را نداشته باشند در این صورت دندانپزشک شما ابتدا پوسیدگی را حذف نموده، سپس آن را با مواد پرکردگی ، پر می کند و در انتها برای استحکام دندان ، روی آن روکش مصنوعی قرار می دهد.
- ایجاد پوسیدگی دندان
-
وجود هر ۴ عامل باکتری ، ماده مورد نیاز باکتریها مواد قندی)، زمان کافی و ساختمان دندان برای ایجاد پوسیدگی ، موثر است. این ۴ عامل با یکدیگر چرخه ایجاد پوسیدگی را تشکیل می دهند. باکتریهای موجود در دهان ، در محل های امن و دور از حرکت مسواک و نخ دندان رشد و تکثیر پیدا کرده و مواد غذایی مورد نیاز را از محیط دهان جذب نموده و با فرصت کافی که در اختیار آنها قرار داده شده است اسید ترشح کرده و این اسید نیز در مجاورت مینای دندان باعث آزاد شدن مواد معدنی مینا و ضعیف شدن آن می شوند .
- پیشرفت پوسیدگی دندان
-
با حل شدن مینا که سخت ترین ماده موجود در بدن است، پوسیدگی به بخش دوم دندان یعنی عاج می رسد. در این مرحله دردهای تحریکی دندان بروز می کند ، که نمونه آن تحریک با شیرینی با آب سرد است . با توجه به اینکه سختی عاج كمتر از مینا است، پوسیدگیدر آن به سرعت پیشرفت می نماید . و به بخش مرکزی دندان که حاوی عروق و اعصاب دندان است می رسد. دردهای شدید دندانی هنگامی بروز می کند که پوسیدگی تا نزدیکیهای بافت مرکزی در عاج پیشرفت نموده باشد. در صورتی که مداخله ای انجام نشود ، ترشحات میکروب ها از طریق بافت مرکز دندان به نوک ریشه منتقل شده و باعث بروز آبسه های دندانی و تورم می شوند، نتیجه این فرآیند، خورده شدن استخوان اطراف ریشه و نفوذ ترشحات میکروبی و التهاب در بافت های نرم اطراف ریشه می باشد .
- پیشگیری از پوسیدگی
-
بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندانها، کم کردن میزان پلاکها و باکتریهای داخل دهان می باشد. بعد از خوردن غذا ، داخل دهان کمی خاصیت اسیدی پیدا می کند ، این محیط اسیدی ، سرعت پوسیده شدن دندانها را افزایش می دهد. برای کنترل پوسیدگی و پیشگیری از آن لازم است روشهای رعایت بهداشت دهان و دندان و کنترل رژیم غذایی به صورت کامل رعایت شوند. برای آشنایی با این روشها به قسمت مراقبتها (روش های پیشگیری) در همین لوح مراجعه نمائید.
- درمان پوسیدگی
-
استانداردترین روش درمان پوسیدگی ، برداشتن آنها و پرکردن دندان با مواد پرکردگی مخصوص نظیر آمالگام و مواد کامپوزیتی می باشد. آمالگام مواد نقره ای رنگ و از جنس آلیاژ نقره همراه با سایر فلزات نظیر مس می باشد. مواد کامپوزیتی ظاهر بهتری دارند زیرا همرنگ دندان هستند. چنانچه حجم پوسیدگی زیاد باشد، ممکن است قسمتهای باقیمانده از دندان توانایی نگهداری مواد پرکردگی را نداشته باشند در این صورت دندانپزشک شما ابتدا پوسیدگی را حذف نموده، سپس آن را با مواد پرکردگی ، پر می کند و در انتها برای استحکام دندان ، روی آن روکش مصنوعی قرار می دهد.